Modern dünya bize sürekli bir mesaj fısıldıyor: "Daha çok çalış, daha çok planla, her ihtimali düşün ve her şeyi kontrol et!" Ancak ne kadar çok plan yaparsak, belirsizlikler karşısında o kadar çok kaygı (anksiyete) duyuyoruz. Dijital ekranlardan üzerimize akan bilgi seli, bizi geleceğin karanlık senaryolarıyla korkuturken; ruhumuz asıl ihtiyacı olan limanı unutuyor: Tevekkül.

Tevekkül Bir Vazgeçiş Değildir

Çoğu zaman tevekkül, hiçbir şey yapmadan beklemekle karıştırılır. Oysa gerçek tevekkül, "elinden gelenin en iyisini yapıp, sonucun hayrını Allah'a bırakmaktır." Tıpkı toprağa tohumu eken çiftçinin, sulamasını ve bakımını yaptıktan sonra rızkı veren Rezzâk'a güvenmesi gibi...

Kaygıyı Teslimiyete Dönüştüren 3 Adım

Günlük hayatın stresi içinde boğulurken bu üç manevi adımı hatırlamak kalbe inşirah (ferahlık) verir:

           
• 1. "Hasbinallah" Zırhı: İşler sarpa sardığında "Allah bana yeter, O ne güzel vekildir" demek, kontrol edemediğimiz yükleri gerçek sahibine devretmektir.

           
• 2. Ana Odaklanmak: Kaygı, "ya şöyle olursa" diyerek gelecekte yaşar. İbadet ve zikir ise bizi "şimdiye" bağlar. Rabbimiz bizden yarının değil, bugünün kulluğunu istemektedir.

           
• 3. Hayrın Gizli Olduğuna İnanmak: Bazen kapıların kapanması, bizim göremediğimiz bir uçurumdan korunmamız içindir. El-Latîf olan Allah, bize lütfunu bazen mahrumiyet kılıfında gönderir.

       

Günün Tefekkürü

            "Kuşlar yarın ne yiyeceğini düşünerek uyanmazlar ama akşam yuvalarına tok dönerler. Sen, gökleri ve yeri ayakta tutan Allah'ın seni unutacağını mı sanıyorsun?"